پیام­های اعلام حریق می ­تواند با شرایط تغییر کند که این پیام ­ها می ­تواند صوتی، نوری یا ترکیبی از این دو باشد. ویژگی­ های مهم سامانه پیام خطر حریق شامل موارد زیر می ­باشد:

1. در هر محل باید حداقل دو سیستم وجود داشته باشد.
2. در سامانه باید روش و وسیله مورد نظر برای ساکت کردن خبر کننده پیش­ بینی شود.
3. تراز فشار صوت تولید شده توسط مولد نباید از صدای محیط کمتر باشد و باید برای افراد شناخته شده باشد.
4. در صورتی که از هشدار­دهنده صوتی استفاده شود، اگر افراد در محل نباشند، باید صوت تا فاصله 1.5 کیلومتری باید شنیده شود.
5. برای مکان­هایی که افراد ناشنوا حضور دارند باید پیام­ های نوری نیز استفاده شوند.
6. برای محیط ­های خاص از پیام ­هایی استفاده کرد که باعث اضطراب و ترس نگردد.
7. هنگامی که علائم الکتریکی جهت راه اندازی ارسال می­ شود، باید به افراد فرصت کافی برای تخلیه داده شود.
8. در صورتی که پیام­ ها به تیم­ های اطفاء ارسال می ­شود، باید روی تابلو یا نقشه در کوتاه ­ترین زمان ممکن موقعیت حریق نشان داده شود.
9. در هر محدوده باید علائم و تابلو­های راهنمایی مناسب برای هرایت و تخلیه پیش بینی شود.
10. استفاده از یک سامانه رایانه­ ای در صورتی که تمام ویژگی­ های بیان شده را داشته باشد بلامانع است.
11. در هر طبقه باید تعداد کافی وسایل اعلام خطر حریق دستی وجود داشته باشد.
12. باید در هر کارگاه یک خط تلفن اضطراری یا بی­سیم نصب گردد.
13. بایستی در خصوص اقدامات لازم، دستورالعمل خاصی تهیه شود
14. کلیه وسایل، اجزاء، ترکیبات و ملحقات آن باید مورد تائید استاندارد بین ­المللی یا ملی باشد.
15. باید کلیه اجزاء بعد از استفاده به حالت اول خود برگردانده شوند.