حداقل ظرفیت تجهیزات برای تعیین مناطق مستعد حریق و انفجار

در آموزش های قبلی با اهمیت تعیین حریم ایمنی در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی آگاه شدیم.

در این ویدیو به این می پردازیم که آیا منطقه بندی برای هر تجهیزی با هر ظرفیتی از سیال قابل اشتعال انجام می شود؟ یعنی اگر مثلا 100 متر مکعب گاز قابل اشتعال در مخزنی  داشته باشیم؛ برای آن منطقه بندی انجام می دهیم؟ اگر حجم آن 10 متر مکعب شود چطور؟ آیا بودن این گاز در فضای درونی یا بیرونی تاثیر گزار است؟ حد آستانه ظرفیت برای تعیین مناطق خطرناک چیست؟ من برای چه تجهیزاتی یا درمجاورت چه تجهیزاتی باید منطقه بندی را انجام دهم؟  اگر من یک گالن بنزین داشته باشم باید در مجاورت آن مناطق مستعد حریق را مشخص کنم؟ اگر دستگاه کپسول بوتان داشته باشم؛ باید منطقه بندی را مشخص کنم؟ برای جواب دادن به این سوالات بخش هایی از بسته آموزش تعیین مناطق مستعد حریق و انفجار را بررسی می کنیم.

جدولی وجود دارد که میتواند به ما در این مرحله کمک کند. ابتدا باید به این سوال پاسخ دهیم:

تجهیزی که می خواهید برای آن منطقه بندی انجام دهید در فضای بسته است یا در فضای باز؟

اگر در فضای بسته به شکل گاز است و حجم 50 لیتر به بالا را دارد؛ باید منطقه بندی را انجام داد. اگر به شکل گاز در فضای باز با فشار یک بار قرار دارد؛ باید حداقل حجم آن 1000 لیتر باشد. اگر کم تر از این مقدار باشد لازم به منطقه بندی نیست. اگر گازی قابل اشتعال داریم که مایع شده است؛ در این صورت منطقه بندی در فضای بسته برای حجم 5 لیتری و برای فضای بازحجم 100 لیتری خواهد بود.