خوردگی اتمسفری در ارزیابی ریسک خطوط لوله با مدل Kent

بازدیدها: 77

همان‌طور که می‌دانیم یکی از شاخص‌هایی که لازم است در تکنیک کنت برآورد گردد شاخص خوردگی است. در این تکنیک خوردگی به سه صورت خوردگی اتمسفری، خوردگی داخلی و خوردگی خارجی در نظر گرفته می‌شود.

خوردگی اتمسفری

این خوردگی حاصل فعل‌وانفعالات شیمیایی است که بین مواد سازنده لوله با ترکیبات موجود در اتمسفر رخ می‌دهد و سبب تغییر شیمیایی در ساختار دیواره لوله می‌گردد. خطوط لوله انتقال در اکثر موارد فولادی بوده و خوردگی اتمسفری منجر به اکسیده شدن فلز می‌گردد.

پارامترهایی که در برآورد خوردگی اتمسفری تأثیرگذار است شامل موارد زیر است:

  • شرایط تجهیزات موجود
  • شرایط جوی
  • شرایط پوشش و بازرسی

 

آنچه در ارتباط با شرایط تجهیزات باید بدانیم این است که در نمره دهی این بخش لازم است بدترین سناریو موجود را معیار تصمیم‌گیری خود در این قسمت قرار دهیم. در ابتدا باید جستجو نمود کدام‌یک از شرایط زیر برای تجهیزات در طول خط لوله وجود دارد:

  • وجود سطح مشترک هوا / آب
  • وجود غلاف‌ها
  • وجود عایق‌ها
  • وجود نگهدارنده ها / آویزها
  • وجود سطح مشترک زمین / هوا
  • انواع دیگر قرارگیری در معرض اتمسفر
  • موردی برای ریسک خوردگی اتمسفری وجود ندارد
  • وجود چندین مورد ریسک خوردگی اتمسفری

 

سپس پارامتری که کمترین نمره را به خود اختصاص داده و نشان‌دهنده نامطلوب‌ترین شرایط ایمنی است را به‌عنوان امتیاز کل این قسمت در نظر بگیرید؛ بنابراین بدترین حالت کنترل‌کننده تمام قسمتی است که مورد ارزیابی قرارگرفته است.

در آینده تأثیر دو پارامتر شرایط جوی و شرایط پوشش و بازرسی را نیز برخوردگی اتمسفری بررسی خواهیم نمود.

 

اشتراک گذاری:
مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید