اصول هفتگانه ارتینگ مخازن ذخیره

در مخازن سقف شناور، هیچ اتصال الکتریکی مطمئنی بین سقف و بدنه مخزن وجود ندارد، چرا که سقف مخزن باید بتواند آزادانه در داخل آن بالا و پایین برود. فضای خالی بین سقف و بدنه توسط درزگیر که از مواد نارسانا و برخی اجزای فلزی نظیر کفشک تشکیل شده است، پوشانده می‌شود تا امکان فرار بخارهای مواد سوختنی از داخل مخازن داده نشود. در صورتیکه صاعقه به بدنه مخزن یا حتی نزدیک آن اصابت کند، بدنه مخزن به سرعت ولتاژ گرفته حال آنکه سقف شناور از نظر الکتریکی از بدنه ایزوله می‌باشد، لذا ولتاژش تقریباً ثابت باقی خواهد ماند. این عمل سبب می‌شود یک اختلاف پتانسیل بسیار بزرگ بین سقف شناور و بدنه مخزن شکل گرفته و در نتیجه احتمال بروز جرقه بین سقف و بدنه بسیار زیاد خواهد بود. 

راهکار: برای جلوگیری از این مشکل در گذشته تنها به استفاده از یک هادی همبندی در امتداد پلکان غلتان مستقر برروی سقف که بدنه را به سقف همبند می‌کرد، اکتفا می‌شد. اما باید دقت کرد اساساً صاعقه حاوی مولفه‌های فرکانسی بسیار بالایی است. لذا در هنگام بروز صاعقه، هادی همبندی قادر به تخلیه اولیه جریان نبوده لذا همچنان ریسک انفجار بالا خواهد بود. به عنوان یک راه حل تکمیلی از قطعات فلزی کوتاهی به نام شنت جهت همبندی سقف و بدنه استفاده می‌شود که از یک طرف اتصال مستقیم به سقف داشته و از طرف دیگر بر روی دیواره داخلی مخزن می‌لغزد. امروزه ثابت شده است که احتمال بروز جرقه بین همین قطعات شنت و بدنه در بالای سقف شناور وجود دارد و در نتیجه اکثر استانداردها، نصب این شننت‌ها را در داخل مخزن یعنی زیر سقف شناور توصیه کرده‌اند. شکل زیر توزیع جریان صاعقه در صورت اصابت صاعقه به سقف مخزن و محل‌های احتمالی بروز جرقه برروی سقف شناور را نشان می‌دهد.